Dames dragen steentje bij aan sterk ME4

Even was het ladiesday op Sporting. De E-meisjes hadden een toernooi en naast de twee ME-teams hadden we ook nog twee teams van meisjes die met de jongens spelen. De vijf dames uit de E10 (Jannah, Lieke, Linde, Sevim en Janneke) vormden een team met 'onze' Dore, Emma en Mette. Menno en Jurriaan (E10) waren leider van de gelegenheidsformatie.

Die speelde prima. De eerste wedstrijd werd met 2-0 gewonnen (van De Meern) en in de wedstrijd tegen Buitenveldert ME3 werd een 0-1 achterstand omgebogen in een 3-1 voorsprong (1x Mette, 2x Dore). Even werd het spannend toen het 3-2 werd, maar via een onmogelijk afstandsschot van Jannah (die voor het eerst scoorde) werd het 4-2. Daarna werd Sterrenwijk ME1 met 5-0 aan de kant gezet. Buitenveldert MF1 moest in de laatste wedstrijd worden verslagen om de finale te halen, maar helaas verloor de ME4 deze wedstrijd met 0-2.

In de wedstrijd om de 3e plaats was onze ME2 de tegenstander. Deze speelde opvallend goed en wist prima tegenspel te geven. Vooral de keeper was erg goed op de dreef bij schoten van Mette, Sevim en Dore. Ook plaatste Dore de bal nog een keer prachtig op de lat. Toch wonnen de dames door een strak ingeschoten bal van Sevim, na een mooie pass van Dore. Achter hielden de dames van de E10 de boel schoon zodat Emma weinig te doen had.

Kortom een mooie derde plaats bij de eerstejaars E-meisjes voor dit team. De sfeer was hartstikke goed zag de verslaggever, die niet alles heeft kunnen zien helaas. De vorm van 'ons' trio is dus hoopvol voor een tweede helft. Het is aan de zes heren om de analyse van Wim ('jammer dat er in de E9 jongens meedoen') te weerleggen.

In de herkansing tegen oude bekenden

Het nieuwe jaar is al weer een week op weg en alles begint weer op gang te komen. Zo is eindelijk de nieuwe competitie-indeling gereed (zie plaatje). We spelen tegen oude bekenden: de onderste zes teams van de vorige competitie gaan nu in een hele competitie tegen elkaar spelen. Hoewel er maar één punt werd gepakt in die vijf wedstrijden (tegen Delta Sports), deden we elke keer goed mee. Dus kunnen we een leuke tweede seizoenshelft tegemoet zien.

Het slotwoord van Bas

Ondanks dat de eindstand anders doet vermoeden (0-7), heeft onze E9 een leuke en aardige wedstrijd kunnen spelen tegen Hercules E10 afgelopen zaterdag. De coach van Hercules kwamen we de afgelopen seizoenen al vaker tegen en ik moet zeggen dat de eindstanden zeer wisselend zijn (deze keer trok hij aan het langste eind). Egon kon wegens ziekte er helaas niet bij zijn.

Desalniettemin wisten de overige 8 spelers, goed gewapend tegen de kou met handschoenen en trainingsbroeken, er een boeiende wedstrijd van te maken. De tactische wissel van invaller Noah uit de E6 bleek een gouden greep. Hij nam het E9-team op sleeptouw. De schoten op het doel van de tegenstander vlogen om de oren, maar het mocht niet baten. De keeper van Hercules was weergaloos en wist uiteindelijk de nul te houden. Een eindstand van 4-7 had zeker niet misstaan.

Kortom toch nog een aardige afsluiter van een moeilijke en zware eerste seizoenshelft. Na de winterstop hoop ik dat we meer gelijkwaardige tegenstanders gaan treffen, dat maakt het voor eenieder leuker, toch !

Wachten op het voorjaar!

Vandaag een verwachte nederlaag tegen Hercules E10. Onze helden van de E9 moesten er zeven doorlaten en konden helaas zelf niet scoren. Delta Sports haalde met maar liefst 13-0 uit tegen CDN en daardoor zijn we voorlaatste geworden. We zaten bij te veel betere teams ingedeeld, die flink uithaalden. Toch heb ik bij vlagen prima voetbal gezien van het team. Mette, Ties en Broos moesten worden 'ingepast' en het vertrek van Wouter scheelt natuurlijk ook. Die was vaak in zijn eentje goed voor een aantal goals en een dikke voorsprong. Nu wordt er veel meer samengespeeld en in elke wedstrijd hebben we dan ook kansen gekregen.

De tweede helft uit bij De Bilt vond ik de E9 prima spelen. Als die vorm wordt vastgehouden kunnen we in een nieuwe poule, met minder sterke teams, goed gaan meedraaien. Nu eerst vakantie en dan weer met goede moed het jaar in.

Derde 13-klapper tegen E9 in Austerlitz

Vorig jaar hadden we wat met de '6'in de uitslagen. We wonnen een aantal keren met 6-2 en verloren ook een paar keer met die cijfers. Dit jaar pakken we het iets groter aan en zijn we naar de '13'gegaan. Na de nederlagen (13-1) tegen de E8 en (13-0 tegen) DEV Doorn E2 was het nu dezelfde score tegen Austerlitz E1. De E1, meer E-teams hebben ze niet. Volgens correspondent Abe speelden ze slimmer en waren er ook een paar goede spelers. De 5-0 ruststand liep op naar 13-0, wat na de goede reeks van de laatste wedstrijden een beetje jammer was. Volgende week oefenen we tegen de E10 en daarna wachten nog twee zware wedstrijden tegen Hercules (E9 en E10). Na de winterstop gaan we tegen wat gelijkwaardige teams spelen. Het is jammer dat veel teams zich een beetje behoudend inschrijven in de derde klasse, waardoor dit krachtsverschil ontstaat.

E9 krijgt te weinig tegen CDN: 3-2

Twee ploegen die het zwaar hebben in de competitie, ontmoetten elkaar in een mistig en koud Driebergen. Coach Bas zat op Schiermonnikoog dus nam Menno de honneurs waar. De vorige keer leverde dat winst op, zij het dat we iets versterkt waren. Nu deden de resterende acht helden het op eigen kracht. We waren ruim op tijd en dronken nog wat koffie in de kantine. Hetgeen de vrijwilliger die bardienst had gelegenheid gaf om haar favoriete schrijver eens live te spreken. Wij waren blij dat dezelfde Ronald de waterzak bewaakte en zorgde dat deze ijsvrij bleef. De andere ouders (Wim, Moniek, Mariëlle, Margreet (met muts), Wim en Stefan) stonden te kleumen aan de rand van het mooie kunstgrasveld.



We begonnen met zeven tegen zeven en dat wisselde zo af en toe nog eens, omdat er links en rechts wel eens een speler afhaakte. CDN had alle wedstrijden tot dusver verloren en was in het begin ook de mindere van onze E9. Er waren alleen geen echte kansen, behalve een regen aan corners. Toch maar eens op oefenen? Achterin kreeg keeper Abe weinig te doen, maar de spits van CDN stond wel iedere keer op scherp (en ook vrij). Eén keer kon hij nog gestopt worden, maar vlak voor rust was het toch raak: 1-0. Niet echt verdiend, maar wel de realiteit. Na de wisseling van helft werd het wat gelijkwaardiger. Kansen over en weer, maar door een snelle tweede uitval werd het 2-0 voor CDN. De spanning bij de begeleiding van de tegenstander nam toe; zou het ze lukken? Wij schreeuwden, binnen de SIRE-normen, onze kroost naar een beter resultaat. De druk nam toe, Mette en Abe misten geluk bij vrije schietkansen en de keeper van de tegenstander liet ook geen enkel balletje los. En toen kwam een bal, die volgens Emma voor de lijn was, maar toch geteld werd: 3-0. Even waren we bang dat onze spelers het zouden laten lopen en Wim riep geëmotioneerd: 'ik ga naar huis'. Goed voor hem dat het een opwelling was. Nadat een aanval van CDN was afgeslagen, passte Abe zuiver op Dore, die een vrij veld voor zich had. Maar nog wel 40 meter te gaan had. En dit keer deed ze het zelf, en hoe. Geheel in de stijl van Wouter speerde ze naar voren, liet alle verdedigers kansloos en schoof de bal gedecideerd door de benen van de keeper. 'Het kan nog' riep deze verslaggever (zich afvragend of hij de norm nog haalde). En inderdaad kon het nog; Ties en Mette kregen goede kansen en vlak voor tijd was het weer Dore die de bal in het doel schoof. Als we allemaal ons vizier zo scherp hadden gehad hadden we kunnen winnen.

Hoewel we minimaal een gelijkspel verdiend hadden, was het zeker een leuke wedstrijd. We zijn niet opgewassen tegen tweedejaars E-tjes die al combinerend de score doen oplopen. Volgende week wacht ons er weer zo één (Austerlitz). Dit soort tegenstanders is leuk om tegen te spelen; ook zij bestaan voor een deel uit beginnende spelers. Vandaag verdiende iedereen een compliment omdat er ondanks de kou hard werd gewerkt. Toch mag -naast uitblinkster Dore- ook Egon nog apart genoemd worden; hij speelde hartstikke goed. Was niet te passeren, gaf goede passes en straalde rust en overzicht uit. Goed gedaan jochie.

Retrotas

Het schoot na de wedstrijd niet echt op met een aantal spelers, dus hadden we alle tijd om de prachtige sporttas van Broos te bewonderen. Een echte retro-Puma tas. Het lijkt mij slechts een kwestie van tijd dat deze tassen weer in de handel komen en voor een astronimisch bedrag van eigenaar zullen wisselen. Broos was niet te beroerd om ermee te poseren; dank je Broos.