Derde 13-klapper tegen E9 in Austerlitz

Vorig jaar hadden we wat met de '6'in de uitslagen. We wonnen een aantal keren met 6-2 en verloren ook een paar keer met die cijfers. Dit jaar pakken we het iets groter aan en zijn we naar de '13'gegaan. Na de nederlagen (13-1) tegen de E8 en (13-0 tegen) DEV Doorn E2 was het nu dezelfde score tegen Austerlitz E1. De E1, meer E-teams hebben ze niet. Volgens correspondent Abe speelden ze slimmer en waren er ook een paar goede spelers. De 5-0 ruststand liep op naar 13-0, wat na de goede reeks van de laatste wedstrijden een beetje jammer was. Volgende week oefenen we tegen de E10 en daarna wachten nog twee zware wedstrijden tegen Hercules (E9 en E10). Na de winterstop gaan we tegen wat gelijkwaardige teams spelen. Het is jammer dat veel teams zich een beetje behoudend inschrijven in de derde klasse, waardoor dit krachtsverschil ontstaat.

E9 krijgt te weinig tegen CDN: 3-2

Twee ploegen die het zwaar hebben in de competitie, ontmoetten elkaar in een mistig en koud Driebergen. Coach Bas zat op Schiermonnikoog dus nam Menno de honneurs waar. De vorige keer leverde dat winst op, zij het dat we iets versterkt waren. Nu deden de resterende acht helden het op eigen kracht. We waren ruim op tijd en dronken nog wat koffie in de kantine. Hetgeen de vrijwilliger die bardienst had gelegenheid gaf om haar favoriete schrijver eens live te spreken. Wij waren blij dat dezelfde Ronald de waterzak bewaakte en zorgde dat deze ijsvrij bleef. De andere ouders (Wim, Moniek, Mariëlle, Margreet (met muts), Wim en Stefan) stonden te kleumen aan de rand van het mooie kunstgrasveld.



We begonnen met zeven tegen zeven en dat wisselde zo af en toe nog eens, omdat er links en rechts wel eens een speler afhaakte. CDN had alle wedstrijden tot dusver verloren en was in het begin ook de mindere van onze E9. Er waren alleen geen echte kansen, behalve een regen aan corners. Toch maar eens op oefenen? Achterin kreeg keeper Abe weinig te doen, maar de spits van CDN stond wel iedere keer op scherp (en ook vrij). Eén keer kon hij nog gestopt worden, maar vlak voor rust was het toch raak: 1-0. Niet echt verdiend, maar wel de realiteit. Na de wisseling van helft werd het wat gelijkwaardiger. Kansen over en weer, maar door een snelle tweede uitval werd het 2-0 voor CDN. De spanning bij de begeleiding van de tegenstander nam toe; zou het ze lukken? Wij schreeuwden, binnen de SIRE-normen, onze kroost naar een beter resultaat. De druk nam toe, Mette en Abe misten geluk bij vrije schietkansen en de keeper van de tegenstander liet ook geen enkel balletje los. En toen kwam een bal, die volgens Emma voor de lijn was, maar toch geteld werd: 3-0. Even waren we bang dat onze spelers het zouden laten lopen en Wim riep geëmotioneerd: 'ik ga naar huis'. Goed voor hem dat het een opwelling was. Nadat een aanval van CDN was afgeslagen, passte Abe zuiver op Dore, die een vrij veld voor zich had. Maar nog wel 40 meter te gaan had. En dit keer deed ze het zelf, en hoe. Geheel in de stijl van Wouter speerde ze naar voren, liet alle verdedigers kansloos en schoof de bal gedecideerd door de benen van de keeper. 'Het kan nog' riep deze verslaggever (zich afvragend of hij de norm nog haalde). En inderdaad kon het nog; Ties en Mette kregen goede kansen en vlak voor tijd was het weer Dore die de bal in het doel schoof. Als we allemaal ons vizier zo scherp hadden gehad hadden we kunnen winnen.

Hoewel we minimaal een gelijkspel verdiend hadden, was het zeker een leuke wedstrijd. We zijn niet opgewassen tegen tweedejaars E-tjes die al combinerend de score doen oplopen. Volgende week wacht ons er weer zo één (Austerlitz). Dit soort tegenstanders is leuk om tegen te spelen; ook zij bestaan voor een deel uit beginnende spelers. Vandaag verdiende iedereen een compliment omdat er ondanks de kou hard werd gewerkt. Toch mag -naast uitblinkster Dore- ook Egon nog apart genoemd worden; hij speelde hartstikke goed. Was niet te passeren, gaf goede passes en straalde rust en overzicht uit. Goed gedaan jochie.

Retrotas

Het schoot na de wedstrijd niet echt op met een aantal spelers, dus hadden we alle tijd om de prachtige sporttas van Broos te bewonderen. Een echte retro-Puma tas. Het lijkt mij slechts een kwestie van tijd dat deze tassen weer in de handel komen en voor een astronimisch bedrag van eigenaar zullen wisselen. Broos was niet te beroerd om ermee te poseren; dank je Broos.

E9 toont karakter en vooruitgang

Na de unieke wedstrijd van vorige week stond de E9 tegen de Bilt E8 weer helemaal op eigen benen. Het was vandaag niet de enige De Bilt-sporting confronatie. Ook de E5, de E6 en de D2 speelden tegen onze oosterburen. Iedereen was aanwezig, dus ook Dore weer die een aantal keren had moeten missen. Ze was weer helemaal terug en liep weer vele kilometers. En ook de anderen speelden vandaag met volle inzet. Na de afdroogpartijen van de afgelopen weken was het elan van de bekerwedstrijd in/bij De Meern weer helemaal terug. In de eerste helft hield Egon bijna in zijn eentje De Bilt van het scoren af, hij was niet te passeren. Toch viel na dik een kwartier de 1-0, een goed ingeschoten bal die Abe niet kon stoppen. Dat leek de ruststand te worden, maar een dekkingsfoutje in de laatste minuut betekende de 2-0. En dat was jammer, want er werd al best aardig gespeeld. Echte kansen kregen we niet, maar de E9 deed prima mee. We waren wel een beetje bang dat het in de tweede helft op zou zijn, maar niets was minder waar. Onze helden deden een schepje er bovenop en kwamen steeds verder opzetten. Dat leverde kansen op. Mette stond niet meer alleen en er werd goed over de vleugels gespeeld. Ties en Joran durfden mee naar voren te gaan en met Abe op het middenveld kwam er meer druk op de tegenstander. Broos en Sem bleven ook goed doorgaaan en zo was het heel leuk om te zien. Zo leuk dat de reporter de wedstrijd van de ME1 liet schieten. Toch was het De Bilt dat het eerste (weer) scoorde, dat hoort bij wat meer risico nemen. Verder was Emma weer klemvast zoals we haar kennen (zie foto). Uit een van de goede combinaties kreeg Abe de bal en schoof deze gedecideerd in de hoek: 3-1. Verder kwamen we niet en uit een warrige corner (iedereen dacht dat het een uittrap was) maakte De Bilt slim 4-1. De stand was wat geflatteerd, maar op deze manier spelen maakt het verliezen niet erg. Goed gedaan allemaal.

Gelegenheidsformatie haalt eerste winst: 6-4

Het nadeel van spelen in de vakantie is dat je altijd met afwezigen zit. Bas was er niet en zelfs de reporter heeft het allemaal van horen zeggen. De invallers voor de drie afwezigen (Joran, Sem en Broos), Daniël, Luuk en David trokken de E9 mee naar hun eerste winst in de competitie. Een 3-2 ruststand werd gevolgd door een 6-4 winst. Leuk voor de cijfers. Volgende week uit tegen de Bilt, een ploeg die ook gelijk speelde tegen Delta Sports dus daar moeten mogelijkheden liggen.

Wisselend succes in oefenpotjes

De eerste winst van het seizoen is binnen. We speelden onderling tegen ME1 en ME2 en tegen de tweede ploeg werd het 2-0 door twee doelpunten van Mette. Jammer genoeg kreeg de E10 te weinig spelers op de been om mee te doen, anders was het een echt toernooitje geworden. De E10 was op de training dinsdag ervoor trouwens ook al verschalkt. Het spel was nog niet echt goed trouwens. De ME2 bestaat uit beginnende speelsters en heeft echt alles verloren dit jaar. De E9 was veel sterker en had veel meer moeten en kunnen scoren. We vergaten nog wel eens de ruimte aan de zijkanten goed te benutten en wat een punt blijft is het doorzetten als je de bal hebt aangeraakt. De beide doelpunten vielen uit goede combinaties en daarmee is weer aangetoond dat het er wel inzit. En met Dore weer erbij wordt de aanval ook weer sterker.

De MEI verpulverde de ME2 met 6-0 en toen moesten wij tegen de MEI. Het team van Josefine, de zus van Abe. Voor wie moest ik nu zijn? Voor allebei, dus floot ik maar. Toch was ik iets meer met de E9 bezig, toch nog een beetje mijn team. Wout, de leider van de ME1, had twee meisjes van de ME2 gevraagd om mee te doen, en dat werkte verlammend op onze spelers. Die werden overvleugeld door de dames van de ME1, die overigens allemaal tweedejaars E zijn en twee speelsters zelfs eigenlijk al D-tjes. Ze spelen al langer samen en hebben in Liesje en Isa twee echte klasse speelsters. Abe deed stinkend zijn best en wist zijn zus wel te passeren, maar tegen het verdedigingsduo Pien/Maike was hij niet opgewassen. Emma speelde zich bij de leiders van de ME1 in de kijker door weer prima te keepen, maar moest toch drie doelpunten toestaan. Dat was een verdiende stand; al zijn de MEIden in de competitie zelden zo effectief in het afronden als vandaag tegen de E9.

Zaterdag een zware partij tegen Aurora E1!. Het enige E-team van die club, dat wel, maar een van de teams in de kop van de competitie. Gewoon weer lekker proberen te spelen en weer wat goaltjes proberen te maken. Wel met enkele vervangers, want Broos, Joran en Sem zijn er niet. Menno zal als leider optreden.

Hup Menno!

Net als vorig jaar zit de invalleider annex vaste scheids Menno weer ruim een week in Hoogeveen gebogen over het schaakbord. Voor wie het nog niet weet: Menno behoort tot de subtop van Nederland (beste 30 schakers van het land). Na drie wedstrijden heeft Menno een 50% score (1 winst, 1x gelijk en 1x verlies, en dat was tegen een wereldtopper). De winstpartij is hier na te spelen.